ใช้กรรมเก่าเป็นทรัพยากร :: หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช 18 ก.ย. 2564

เราชาวพุทธเราอยู่กับปัจจุบันให้ได้ มีสติรู้กาย มีสติรู้ใจของตัวเองไป กายที่เราจะรู้ได้ก็คือกายในปัจจุบัน กายในอดีตไม่มีแล้ว อย่างร่างกายเมื่อเช้านี้ไม่มีแล้ว ร่างกายเมื่อปีก่อนไม่มี ร่างกายเมื่อชาติก่อนไม่มี มันเป็นอดีตไปหมดแล้ว เป็นแค่ความจำไว้ เราใช้จากสิ่งที่เรามีในขณะนี้ในเดี๋ยวนี้ เอามาใช้ประโยชน์ให้ได้ประโยชน์สูงสุด มีร่างกายเอาไว้ใช้ประโยชน์ได้อย่างไร เอาไปทำความดีงามทั้งหลาย อันนั้นก็จะเป็นประโยชน์ในทางโลก เราจะอยู่กับโลกอย่างมีความสุขมากขึ้นๆ ตายไปเราก็จะไปสู่ภพภูมิที่ดี อย่างมีร่างกายนี้ก็สร้างความดีไปเรื่อยๆ เรียกว่าเรารู้จักใช้ประโยชน์จากสิ่งที่มีให้มีคุณค่า เป็นคนดี แล้วถ้าจะดีกว่านั้นอีก เอาร่างกายมาภาวนา มาทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ทำสมถะ ทำวิปัสสนา อาศัยร่างกายทั้งนั้น มีสติระลึกรู้ลงไปในร่างกาย มีจิตตั้งมั่นเป็นผู้รู้ผู้ดู คือจิตทรงสมาธิที่ถูกต้อง มีสติระลึกรู้ลงในร่างกาย ไหนๆ ก็มีร่างกายแล้ว แทนที่จะให้มันเป็นเครื่องมือของกิเลส เอามันมาใช้เป็นเครื่องมือผลิตสติผลิตปัญญาของเรา เราใช้ทรัพยากรใช้กรรมเก่าให้เกิดประโยชน์สูงสุดเลย